Ik pleit schuldig. Ik ben iemand die echt kan genieten van ongestoord ventileren wat mij allemaal ergert. Mijn leven is niet perfect, de wereld evenmin: het is dus niet moeilijk. Het goeie zien in de mens, in de wereld, kost wel moeite. Maar hé, het is niet onmogelijk. Neem nu de dagelijkse file. Ze neemt vele uren in beslag, die ik eigenlijk nuttiger zou kunnen besteden. Maar de file is wat ze is. Toch kan je zelfs die anders bekijken. Als me-time, bijvoorbeeld. Een pauze tussen het werk en de taken die thuis nog wachten. Tijd om naar muziek te luisteren en na te denken, zonder dat ik iets moet regelen of organiseren. Sinds ik de file induik met die ingesteldheid, lijkt ze vreemd genoeg veel korter.
...