'Maar zijn ze nu allemaal zot geworden!' is wat mijn grootmoeder ongetwijfeld zou hebben uitgeschreeuwd als ze ons vandaag, badend in het zweet en met oneindig veel geduld, onze badkamer zou zien schrobben met azijn, citroen en natriumbicarbonaat, helemaal door het dolle heen, zoals een kind dat ontdekt dat melk niet uit een Tetra brik komt.

Onze grootmoeders keken destijds wel anders tegen de goeie ouwe middeltjes aan waar ze in hun jeugd hun handen aan openhaalden tijdens het vele schuren. Ze omarmden dan ook maar wat graag de nieuwe huishoudproducten die netheid de hemel in prezen en bovendien lekker overdreven naar bloemen en wel erg groene appels geurden. In de voorraadkelder van mijn grootmoeder bleef de vlokkenzeep van net na de oorlog dan ook verweesd achter. Ik moet nog altijd niezen als ik terugdenk aan die weeë, doordringende geur die de berg zeep, verscholen in een kast met schuifdeuren, verspreidde. Een berg die mijn broer en ik hadden omgetoverd tot een skipiste voor poppen, in een kast die daarna nooit meer een andere bestemming kreeg. Voor de was kocht mijn grootmoeder trommels waspoeder, Omo, Persil, Dash... naargelang het speeltje dat er gratis in verstopt zat. Met volle overgave stapte ze de consumptiemaatschappij binnen, haalde met veel enthousiasme de vooruitgang in huis en koesterde niet de minste nostalgische gevoelens bij het zien van lakens die op het gras lagen te bleken. Leve de polyester die je niet moest strijken; weg met linnen en 100% katoen! Milieubewust leven was nog niet in de mode en evenmin een behoefte.

Delen

Schoonmaken op grootmoeders wijze is het toonbeeld van 'helemaal mee zijn' geworden.

Vandaag laten sterren hun licht schijnen over de beste manier om kalkaanslag te lijf te gaan in het kleinste kamertje. En de ambassadrices van bekende cosmeticamerken prijzen fantastische gezichtspeelings op basis van natriumbicarbonaat de hemel in. Schoonmaken op grootmoeders wijze is, dankzij Pinterest en Instagram, het toonbeeld van 'helemaal mee zijn' geworden.

Ben ook ik gevallen voor de trend die ik net, ietwat lacherig, heb beschreven? Natuurlijk! Want het werkt, en nog geen klein beetje! Je zou de inox wasbak in mijn keuken moeten zien: een spiegel! En mijn badkamer? Ronduit schitterend! Ik ben zo fier als een pauw, zo trots dat ik op weg ben een fervent aanhanger te worden. Wanneer ik de supermarkt buiten wandel met mijn flessen azijn (€ 0,49 voor anderhalve liter, da's twee keer niets) voel ik me als Batwoman die de wereld gaat redden. Ik lach de consumptiemaatschappij, die ons het geld uit de zakken klopt met haar Black Friday's en andere dolle dagen, vierkant uit (maar niet in die mate dat ik de koopjes in januari oversla, iedereen heeft recht op tegenstrijdigheden). Ik trek me terug in mijn beschermende cocon van leven op grootmoeders wijze, die me het sombere nieuws en de onzekerheden om me heen doet vergeten, al was het maar de tijd van een dweil uitslaan met azijn. Poetsen zoals vroeger, dat is net als de comeback van het vinyl, de polaroid, het handbreiwerk, of nog de perzik met tonijn en het ei met mayonaise, het geluk dat terugkeert als een boemerang. En alle geluk, dat is wat we je in 2018 toewensen.